Zespół May-Thurner'a

Leczenie zespołu May-Thurnera oraz Dziadka do orzechów jest bardzo zróżnicowane i zależy od stopnia zaawansowania schorzenia oraz powodowanych dolegliwości. W większości przypadków, gdy zespoły uciskowe nie dają żadnych dolegliwości, wystarczające są działania profilaktyczne. Powinny obejmować zaprzestanie palenia papierosów, unikanie spędzanie nadmiernej ilości czasu w pozycji siedzącej oraz pracę nad utrzymywanie prawidłowej pozycji ciała. W wielu przypadkach wskazana jest odpowiednia rehabilitacja ruchowa kręgosłupa prowadzona przez fizjoterapeutów lub fizjoterapia mięśni dna miednicy prowadzona przez urofizjoterapeutów. 

W przypadku, gdy pojawiają się jednak dolegliwości a powyżej wymienione metody nie dają oczekiwanego efektu leczenia, rozważyć należy działania zabiegowe. W Zespole May-Thurnera metodą leczenia małoinwazyjnego jest angioplastyka balonowa żył biodrowych po stronie lewej połączona zazwyczaj ze wszczepieniem do nich stentów. Stanowi on ,,rusztowanie” dla miękkiego naczynia żylnego i pozwala na utrzymanie szerokiego światła naczynia dla odpływu krwi żylnej równocześnie ,,odbijając” ucisk ze strony silniejszej tętnicy . W leczeniu objawowego Zespołu dziadka do orzechów leczenie jest zbliżone i obejmuje również wewnątrznaczyniową angioplastykę balonową, ale w zakresie żył nerkowych. Jeśli doszło do rozwoju Zespołu przekrwienia miednicy a samo leczenie w zakresie żył biodrowych lub nerkowych nie jest wystarczające wykonuje się dodatkowo embolizację połączoną ze skleroterapią niewydolnych i żylakowatych naczyń w miednicy mniejszej. Leczenie często uzupełniane jest o przezskórną echoskleroterapię piankową mającą na celu zamknięcie punktów przecieku lub/i żylaków okolic intymnych.