Centrum medyczne Ultramed
Zespół uciskowy górnego otworu klatki piersiowej (TOS)
Czym jest zespół uciskowy górnego otworu klatki piersiowej (TOS)?
Zespół uciskowy górnego otworu klatki piersiowej to zespół objawów naczyniowych i neurologicznych występujących w obrębie kończyn górnych na wskutek ucisku podobojczyka, pierwszego żebra i struktur włóknisto-mięśniowych na tętnicę podobojczykową i pachową, żyłę podobojczykową i nerwowy splot ramienny, w ich przebiegu w otworze piersiowym pomiędzy odcinkiem szyjnym kręgosłupa a pachą.
Zespół TOS występuje najczęściej w wieku 30–40 lat, częściej u kobiet.
Objawy zakrzepicy żylnej
Uwarunkowania anatomiczne:
- wrodzone nieprawidłowości: dodatkowe żebro szyjne, szczątkowe lub dwudzielne pierwsze żebro, patologie włóknisto-mięśniowe lub przesunięcia przyczepów mięśni pochyłych lub ich zrost.
- przebyte urazy np. złamanie obojczyka, złamanie I żebra, uraz kręgosłupa, zwichnięcie głowy kości ramiennej
Nieprawidłowa postawa ciała w czasie pracy, fizjologiczne opadnięcie obręczy ramiennej, wielokrotne powtarzanie niektórych ruchów z wykorzystaniem nadmiernej siły kończyn górnych (np. podczas pracy lub na siłowni), przerost mięśni obręczy barkowej (np. u kulturystów, górników, drwali czy gimnastyków),) oraz stres wpływają na osłabienie mięśni i innych struktur w obrębie górnego otworu klatki piersiowej.
Diagnostyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
Pierwszym i zarazem koniecznym elementem diagnostyki w kierunku zakrzepicy żył jest wizyta u angiologa lub flebologa połączona z badaniem USG Doppler żył obszaru podejrzanego o zakrzepicę. Bardzo ważne, aby badanie zostało wykonane przez doświadczonego lekarza w zakresie obu kończyn dolnych (nawet jeśli dolegliwości występują tylko jednostronnie) oraz obejmowało całość układu żylnego, a więc naczynia biodrowe, udowe, okolicy kolana i podudzia lub żył podobojczykowych, pachowych, ramiennych, przedramion. W przypadku podejrzenia zakrzepicy żył centralnych oraz żył jamy brzusznej badanie USG Doppler może być niewystarczające i wymaga poszerzenia diagnostyki o badanie flebograficzne lub angio-tomografię komputerową.
Objawy zespołu żylnego:
Objawy zespołu tętniczego:
Zawartość przełącznika
Objawy zespołu neurogennego:
Postępowanie w przypadku wystąpienia objawów TOS
W przypadku wystąpienia pierwszych objawów TOS należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, w celu określenia przyczyny dolegliwości oraz pilnego wdrożenia diagnostyki specjalistycznej i właściwego leczenia. W przypadku wątpliwości konsultacja lekarza specjalisty angiologa, chirurga naczyniowego, flebologa lub / i neurologa. Odraczanie diagnostyki i leczenia każdego z w/w objawów może skutkować nieodwracalnymi skutkami.
Elementy diagnostyki:
- Szczegółowy wywiad lekarski
- Testy prowokacyjne mające na celu nasilenie objawów (badanie o małej dokładności).
- Badanie USG z kolorowym Dopplerem – statyczne i czynnościowe
- RTG obręczy barkowej, kręgosłupa szyjnego
- Elektromiografia
- Angiografia (flebografia, arteriografia)
Metody i efekty leczenia zespołu TOS
U chorych z zespołem uciskowym górnego otworu klatki piersiowej istnieje możliwość leczenia zachowawczego (nieinwazyjne) oraz inwazyjnego.
Jeżeli objawy występują sporadycznie, o niewielkim i wolno postępującym nasileniu, najczęściej leczeniem z wyboru terapia zachowawcza. Obejmuje ono indywidulanie zaplanowaną rehabilitację, w skład której wchodzą zabiegi fizykoterapii oraz kinezyterapii, których głównym celem jest zmniejszenie ucisku elementów kostnych na naczynia i włókna nerwowe, co w efekcie zmniejsza dolegliwości oraz przeciwdziała wystąpieniu nieodwracalnych zmian zagrażających funkcjom ręki.
W przypadku wystąpienia objawów zespołu tętniczego lub żylnego istnieje możliwości leczenia farmakologicznego oraz wykonania zabiegów rewaskularyzacji wewnątrznaczyniowej (udrażniania) tętnic i żył (w ramach refundacji NFZ). Zabiegi te uzupełniane są w/w rehabilitacją, a w wybranych przypadkach operacyjnym usunięciem pierwszego żebra.
Efekty leczenia zespołu TOS są zależne od właściwego ich wyboru, kolejności i stosunkowo wczesnego ich wdrożenie. Całkowite ustąpienie objawów jest możliwe po zastosowaniu intensywnego leczenia zachowawczego, a jeżeli to jest niewystarczające lub stan kończyny jest zagrożony po wdrożeniu w/w zabiegów inwazyjnych.