Diagnostyka układu żylnego kończyn dolnych oparta jest w głównej mierze na badaniu USG z kolorowym Dopplerem i wybranych przypadkach uzupełniona badaniem angiotomograficznym lub badaniem rezonansu magnetycznego. Celem tych badań jest wykluczenie lub stwierdzenie obecności skrzeplin i uszkodzenia zastawek w żyłach oraz ocena stopnia niewydolności żylnej będącej przyczyną zmian na skórze podudzi i stóp. 

W kończynach dolnych występuje układ żył głębokich i powierzchownych (często widocznych pod skórą), którymi odpływa krew odtlenowana (zużyta) do serca i dalej do naczyń płucnych. W przypadku występowania żylaków (nadmiernie poszerzonych i zniekształconych żył), obecności skrzeplin w żyłach  lub rzadziej występujących anomalii naczyniowych  dochodzi do utrudnionego odpływu krwi żylnej i jej zalegania. W pozycji stojącej lub siedzącej ze spuszczonymi nogami, zalegająca, a wręcz cofająca się krew w wyniku uszkodzonych zastawek żylnych powoduje wzrost ciśnienia w żyłach podudzi. W konsekwencji tego, nadmiar wody (osocza) przesącza się poza żyły i naczynia chłonne (limfa) powodując obrzęk tkanki podskórnej. W wyniku zalegania nadmiaru krwi żylnej utrudnione jest także dostarczenie do skóry krwi tętniczej (tzw świeżej, bogatej w tlen i substancje odżywcze), co prowadzi do uszkodzenia skóry, jej podatności na pękanie a nawet samoczynne obumieranie. To sprzyja powstawaniu ran i owrzodzeń oraz uniemożliwia ich gojenie. Zatem warunkiem wygojenia ran o podłożu żylnym oraz przeciwdziałania ich powstawania (również wtórnego, nawrotowego) jest wyeliminowanie wyżej opisanego obrzęku i przeciwdziałanie jego powstawaniu.